Działanie i mechanizm

Kwas acetylosalicylowy należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Działanie przeciwbólowe kwasu acetylosalicylowego jest obwodowe, ponieważ hamuje syntezę prostaglandyn, co zapobiega stymulacji receptorów bólowych przez bradykininę i inne substancje. Możliwe jest również ośrodkowe działanie na podwzgórze w celu łagodzenia bólu.
Działanie przeciwgorączkowe wydaje się być spowodowane hamowaniem syntezy prostaglandyn, chociaż jądra podwzgórza odgrywają znaczącą rolę w kontrolowaniu tych mechanizmów obwodowych.
Kwas acetylosalicylowy hamuje powstawanie tromboksanu A2 poprzez acetylację cyklooksygenazy płytkowej. To działanie przeciwpłytkowe jest nieodwracalne przez cały okres życia płytek krwi.
Kofeina jest farmakologicznie podobna do innych ksantyn, takich jak teobromina i teofilina. Kofeina stymuluje ośrodkowy układ nerwowy poprzez antagonistyczne działanie na receptory adenozyny.

Instrukcje

- [BÓL]: Objawowe leczenie bólu o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, [BÓL GŁOWY], [BÓL ZĘBA], [BOLESNE MIESIĄCZKOWANIE], [SKURCZ MIĘŚNI], [BÓL LĘDŹWIOWY].

- [GORĄCZKA]: Stany gorączkowe.

Dawkowanie

- Dorośli, doustnie: dawka 500 mg kwasu acetylosalicylowego (1 tabletka) co 4-6 godzin. Nie należy przekraczać dawki 4 g kwasu acetylosalicylowego (osiem tabletek) w ciągu 24 godzin.
Jeżeli ból utrzymuje się dłużej niż 5 dni, gorączka dłużej niż 3 dni lub jeżeli objawy się nasilą bądź pojawią się inne objawy, należy ocenić sytuację kliniczną.
-Dzieci: Nie stosować u dzieci poniżej 16 roku życia.

- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby: należy zmniejszyć dawkę (patrz punkt „Środki ostrożności”).

Dawkowanie w niewydolności nerek

* ClCr < 10 ml/min: Niezalecane.

Dawkowanie

W NIEWYDOLNOŚCI WĄTROBY
* Poważne: Niezalecane.

Wytyczne dotyczące prawidłowego administrowania

Lek należy przyjmować z jedzeniem lub mlekiem, zwłaszcza jeśli występują u Ciebie dolegliwości trawienne.

Przeciwwskazania

Kwasu acetylosalicylowego nie należy podawać w następujących przypadkach:

- U pacjentów z czynną, przewlekłą lub nawracającą [CHOROBĄ WRZODOWĄ], [OSTRYM ZAPALENIEM ŻOŁĄDKA] może wystąpić pogorszenie choroby lub zaostrzenie krwawienia z żołądka lub nawrót zmian żołądkowo-jelitowych.

- Pacjenci z [ASTMĄ]: istnieje większe ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości oskrzelowo-spastycznych.

- Pacjenci z historią [ALERGII NA SALICYLANY], na którykolwiek ze składników tej specjalności, [ALERGII NA NLPZ] lub na tartrazynę (reakcja krzyżowa).

- Pacjenci z [ALERGIĄ NA KSANTYNĘ] (aminofilina, teofilina,...) mogą być również wrażliwi na kofeinę.

- Pacjenci z chorobami objawiającymi się [ZABURZENIAMI KRZEPNIĘCIA], głównie [HEMOFILIĄ] lub [HIPOPROTROMBINEMIĄ].

- Jednoczesne leczenie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.

- Pacjenci z polipami nosa związanymi z astmą, które są wywołane lub zaostrzone przez kwas acetylosalicylowy.
- Dzieci poniżej 16 roku życia, ponieważ w tych przypadkach przyjmowanie kwasu acetylosalicylowego wiązano z ryzykiem wystąpienia zespołu Reye'a.

Środki ostrożności

- [CUKRZYCA]: Wysokie dawki kwasu acetylosalicylowego mogą powodować zmiany poziomu glukozy we krwi. Kofeina może podnosić poziom glukozy we krwi, dlatego należy to wziąć pod uwagę u pacjentów z cukrzycą.

- [NIEDOBÓR DEHYDROGENAZY GLUKOZO-6-FOSFORANOWEJ]: ryzyko niedokrwistości hemolitycznej przy dużych dawkach ASA.

- Alkohol: Nie należy spożywać alkoholu, ponieważ nasila on niekorzystne działanie kwasu acetylosalicylowego na układ pokarmowy i jest czynnikiem wyzwalającym przewlekłe podrażnienie wywołane tym kwasem. Należy unikać stosowania kwasu acetylosalicylowego u pacjentów regularnie spożywających alkohol (trzy lub więcej napojów alkoholowych – piwo, wino, likier itp.).
- dziennie) może powodować krwawienie żołądka.

- [NIEWYDOLNOŚĆ NEREK]: Kwas acetylosalicylowy i jego metabolity są wydalane głównie z moczem. Ponadto pacjenci z niewydolnością nerek mają wyższe ryzyko wystąpienia toksyczności nerkowej.

- [NIEWYDOLNOŚĆ WĄTROBY]: Salicylany są metabolizowane w wątrobie. Marskość wątroby i ciężka niewydolność wątroby wiążą się z wyższym ryzykiem odpowiednio działań niepożądanych ze strony nerek i krwotoku.

- Ze względu na zawartość kofeiny, lek należy podawać ostrożnie pacjentom z ciężką chorobą serca, zaburzeniami rytmu serca, ze względu na ryzyko tachykardii i skurczów dodatkowych, nadczynności tarczycy oraz lęku. U tych pacjentów nie należy podawać więcej niż 100 mg kofeiny na dobę.

- Leków zawierających kwas acetylosalicylowy nie należy podawać dzieciom, zwłaszcza poniżej 16. roku życia, oraz młodzieży cierpiącej na choroby wirusowe z gorączką lub bez, bez konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Niektóre choroby wirusowe, zwłaszcza grypa typu A i B oraz ospa wietrzna, niosą ze sobą ryzyko wystąpienia zespołu Reye'a. Ryzyko wystąpienia tego zespołu wzrasta w przypadku jednoczesnego stosowania kwasu acetylosalicylowego; jednak nie ustalono związku przyczynowo-skutkowego między nimi. U niektórych dzieci kwas acetylosalicylowy może być, między innymi, czynnikiem wyzwalającym zespół Reye'a. Utrzymujące się wymioty lub letarg mogą być objawem zespołu Reye'a i należy natychmiast przerwać leczenie.

Porada dla pacjenta

Lek należy przyjmować z posiłkiem, zwłaszcza jeśli odczuwasz dolegliwości trawienne. Po zażyciu tabletki należy pozostać w pozycji pionowej przez co najmniej 15 minut, aby zapobiec uszkodzeniu przełyku przez lek.

- Nie należy spożywać napojów alkoholowych, gdyż alkohol nasila niekorzystne działanie kwasu acetylosalicylowego na układ pokarmowy.

Zaleca się przerwanie jego podawania na tydzień przed zabiegami chirurgicznymi. Należy unikać podawania kwasu acetylosalicylowego przed lub po ekstrakcji zęba lub zabiegu chirurgicznym.

Przechowywać lek poza zasięgiem dzieci. Zatrucie aspiryną jest częste u dzieci.

- Przechowuj lek w suchym miejscu. Wilgoć może zmniejszyć skuteczność leku.

Specjalne ostrzeżenia

- Jeżeli ból utrzymuje się dłużej niż 10 dni, gorączka dłużej niż 3 dni lub jeżeli objawy się nasilą lub pojawią się inne objawy, należy ocenić sytuację kliniczną.

- Nie podawać systematycznie w ramach profilaktyki możliwych dolegliwości wywołanych szczepieniami.

- Poinformuj pacjenta, że ​​podczas długotrwałego leczenia kwasem acetylosalicylowym należy obserwować go pod kątem możliwych objawów zaburzeń krzepnięcia (plamy skórne, krwawienie z dziąseł, czarny stolec).

- Kwas acetylosalicylowy może zakłócać niektóre testy analityczne.

Interakcje

- Acetazolamid. Wykazano, że aspiryna zwiększa stężenie acetazolamidu nawet o 80–200%, prawdopodobnie z powodu wypierania go z wiązania z białkami osocza. Istnieje ryzyko toksyczności, dlatego należy unikać jej podawania. Ponadto acetazolamid może powodować kwasicę układową, co może opóźniać eliminację salicylanów. Chociaż nie zgłoszono przypadków takiej interakcji z innymi inhibitorami anhydrazy węglanowej, nie można jej wykluczyć.

- Leki zakwaszające mocz (kwas askorbinowy, chlorek amonu, metionina) lub alkalizujące mocz (wchłanialne leki zobojętniające kwas żołądkowy). Aspiryna (ASA) jest słabym kwasem, którego wydalanie z moczem zależy od pH moczu. Leki obniżające pH zmniejszają wydalanie przez nerki, natomiast te podwyższające pH prowadzą do jego zwiększenia.

- Kwas tiludronowy. Stwierdzono interakcję farmakokinetyczną, ponieważ aspiryna może zmniejszać biodostępność tiludronianu nawet o 50%, jeśli zostanie przyjęta w ciągu godziny od podania tiludronianu. Zaleca się zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu między podaniem tych leków.

- Kwas walproinowy. Odnotowano przypadki zwiększonego stężenia walproinianu związanego ze stosowaniem aspiryny. Interakcja może wynikać z konkurencji między tymi dwoma lekami o ten sam mechanizm eliminacji nerkowej. Może być konieczna modyfikacja dawkowania.

- NLPZ. Jednoczesne stosowanie aspiryny z innymi NLPZ, w tym koksybami, może zwiększać ryzyko wrzodu trawiennego i krwawienia z żołądka. Ponadto wykazano, że aspiryna zmniejsza stężenie w osoczu innych NLPZ, szczególnie tych o strukturze arylopropionowej, takich jak ibuprofen.
-Aliskiren. Możliwe osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego aliskirenu (NLPZ działają na układ renina-angiotensyna). U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (odwodnionych lub w podeszłym wieku) może dojść do pogorszenia czynności nerek (możliwa ostra niewydolność nerek, zazwyczaj odwracalna). Należy zachować ostrożność, szczególnie u osób w podeszłym wieku, monitorując działanie przeciwnadciśnieniowe i czynność nerek.

- Leki zobojętniające. Leki zobojętniające mogą opóźniać i zmniejszać wchłanianie aspiryny. Ponadto, wchłanialne leki zobojętniające mogą przyspieszać eliminację aspiryny.

- Leki przeciwpłytkowe. Klopidogrel i tiklopidyna mogą nasilać działanie przeciwpłytkowe aspiryny. Z drugiej strony, badania farmakokinetyczne wykazały, że dipirydamol zwiększa Cmax i AUC odpowiednio o 31,5% i 37%, prawdopodobnie w wyniku zahamowania metabolizmu, co wiąże się z ryzykiem toksyczności. W przypadku prasugrelu wskazane jest jednoczesne podawanie tych leków, ponieważ skuteczność i bezpieczeństwo prasugrelu badano u pacjentów przyjmujących aspirynę.

- Doustne leki przeciwzakrzepowe. Wykazano, że aspiryna (ASA) nasila działanie leków przeciwzakrzepowych, takich jak acenokumarol, co wiąże się z ryzykiem krwawienia, zwłaszcza krwawienia z żołądka. Ta interakcja może wynikać z hipoprotrombinemicznego działania ASA w dużych dawkach (powyżej 3 g) lub z hamowania agregacji płytek krwi. Podawanie pojedynczych dawek ASA nie wydaje się stwarzać istotnego ryzyka. Zaleca się jednak unikanie tego połączenia u pacjentów leczonych ASA przez długi czas, stosujących zamiast niego salicylany lub inne NLPZ bez działania przeciwpłytkowego, a jeśli nie jest to możliwe, należy zachować szczególną ostrożność i monitorować wskaźnik INR.

- Leki przeciwwrzodowe. Badania farmakokinetyczne wykazały, że wzrost pH soku żołądkowego wywołany przez leki przeciwhistaminowe blokujące receptor H2 lub inhibitory pompy protonowej może zwiększać wchłanianie aspiryny, co wiąże się z ryzykiem toksyczności. U pacjentów przyjmujących duże dawki aspiryny może być konieczne zmniejszenie dawki.

- Barbiturany. ASA może zwiększać stężenie barbituranów, co może wiązać się z ryzykiem zatrucia.

- Beta-blokery. Podawanie aspiryny w dużych dawkach, przekraczających 2 g, spowodowało osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego beta-blokerów. Chociaż przyczyna jest nieznana, prawdopodobnie wynika to z zahamowania syntezy prostaglandyn, które wydają się pośredniczyć w działaniu przeciwnadciśnieniowym beta-blokerów. Dlatego zaleca się unikanie stosowania aspiryny w dużych dawkach u pacjentów leczonych beta-blokerami.

- Cyklosporyna. NLPZ mogą nasilać nefrotoksyczność cyklosporyny. Zaleca się okresową ocenę czynności nerek, szczególnie u osób w podeszłym wieku.

- Kortykosteroidy. Istnieje zwiększone ryzyko uszkodzenia błony śluzowej żołądka. Ponadto wydaje się, że kortykosteroidy mogą obniżać stężenie aspiryny w osoczu, choć mechanizm tego działania nie jest jasny. Uważa się jednak, że może to być spowodowane zwiększeniem filtracji kłębuszkowej i zmniejszeniem reabsorpcji kanalikowej. Z kolei aspiryna może wypierać kortykosteroidy z ich miejsc wiązania z białkami, co prowadzi do działań toksycznych.

- Digoksyna. Aspiryna może zwiększać stężenie digoksyny, zwiększając ryzyko toksyczności. Może być konieczne dostosowanie dawkowania.

- Diuretyki. Kilka badań wykazało, że aspiryna może nieznacznie zmniejszać działanie diuretyczne leków takich jak furosemid oraz natriuretyczne działanie spironolaktonu. Ponadto, ostra niewydolność nerek może występować częściej, szczególnie u pacjentów odwodnionych leczonych diuretykami tiazydowymi.

- Leki ototoksyczne. Aspiryna może nasilać ototoksyczność leków takich jak aminoglikozydy, cisplatyna, erytromycyna, furosemid lub wankomycyna, zwłaszcza w dużych dawkach.

- Fenytoina. W dużych dawkach aspiryna może wypierać fenytoinę z jej miejsc wiązania z białkami, co prowadzi do działania toksycznego. Objawy tej interakcji są jednak rzadkie, ponieważ wolna fenytoina ulega redystrybucji w tkankach, zmniejszając jej stężenie w osoczu. Zaleca się monitorowanie pacjenta.

- Gryzeofulwina. Gryzeofulwina może znacząco zmniejszyć wchłanianie ASA, dlatego zaleca się unikanie tego połączenia.

- Heparyna. Opisano liczne przypadki, w których podawanie heparyny z aspiryną skutkowało nasileniem działania przeciwzakrzepowego, zwiększając ryzyko krwawienia. Chociaż heparynę stosowano w skojarzeniu z aspiryną w celu zmniejszenia śmiertelności związanej z pooperacyjną chorobą zakrzepowo-zatorową, ryzyko to należy oceniać u każdego pacjenta, a parametry krzepnięcia monitorować.

- Ibuprofen. Dane eksperymentalne sugerują, że ibuprofen może hamować działanie
Wykazano, że niskie dawki aspiryny wpływają na agregację płytek krwi przy jednoczesnym podawaniu. Brak jednak dowodów klinicznych i jest mało prawdopodobne, aby sporadyczne stosowanie ibuprofenu miało istotny wpływ.

- Inhibitory ACE. Badania wykazały, że NLPZ w dawkach powyżej 1 g działają antagonistycznie na inhibitory ACE, prawdopodobnie ze względu na hamowanie syntezy prostaglandyn, które mają działanie rozszerzające naczynia krwionośne. Zaleca się regularne monitorowanie ciśnienia krwi.

- SSRI. Istnieje większe ryzyko krwawienia, zwłaszcza w żołądku, dlatego zaleca się unikanie tego połączenia.

- Lit. Aspiryna może zmniejszać klirens litu, zwiększając ryzyko toksyczności. Może być konieczne dostosowanie dawkowania.

- Metotreksat. Opisano liczne przypadki, w których podanie aspiryny nasiliło działanie metotreksatu. Działania te mogą być spowodowane wypieraniem metotreksatu z miejsc wiązania z białkami przez aspirynę lub zmniejszonym klirensem nerkowym w wyniku zahamowania wydzielania kanalikowego. Działanie to jest szczególnie istotne u pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się szczególną ostrożność ze względu na ryzyko ciężkiej pancytopenii.

- Nitrogliceryna. Badania farmakokinetyczne wykazały, że aspiryna (ASA) może zwiększać stężenie nitrogliceryny w osoczu nawet o 54%, prawdopodobnie z powodu zmniejszonego przepływu krwi przez wątrobę i metabolizmu nitrogliceryny. Z drugiej strony, długotrwałe leczenie aspiryną powodowało zwiększone zapotrzebowanie na nitroglicerynę w celu uzyskania tego samego efektu, prawdopodobnie z powodu zmniejszonej produkcji prostaglandyn rozszerzających naczynia krwionośne. Zaleca się monitorowanie pacjenta.

- Pentazocyna. Zgłoszono jeden przypadek odwracalnej toksyczności nerkowej po dodaniu aspiryny i pentazocyny. Zaleca się ocenę czynności nerek pacjenta.

- Pochodne sulfonylomocznika. Podawanie dużych dawek aspiryny (SAA), powyżej 2 g, może nasilać hipoglikemiczne działanie pochodnych sulfonylomocznika. Mechanizm działania jest nieznany, ale aspiryna może wypierać pochodne sulfonylomocznika z ich miejsc wiązania z białkami osocza, jednocześnie potencjalnie zmniejszając wydalanie niektórych z nich przez nerki, takich jak chlorpropamid. Zaleca się monitorowanie stężenia glukozy we krwi, szczególnie na początku i na końcu leczenia aspiryną, a w razie potrzeby dostosowanie dawkowania pochodnych sulfonylomocznika.

- Leki urykozuryczne. Aspiryna (ASA) wykazuje działanie urykozuryczne w dużych dawkach, powyżej 3 g, ale wykazano, że w małych dawkach antagonizuje działanie probenecydu lub sulfinpirazonu. Ponadto leki urykozuryczne mogą zmniejszać eliminację ASA. Może to prowadzić do kumulacji kwasu moczowego i ASA. Dlatego należy unikać tego połączenia.

- Werapamil. Opisano przypadki nasilenia działania przeciwpłytkowego aspiryny przez werapamil. Zaleca się monitorowanie pacjenta.

- Zafirlukast. Badania farmakokinetyczne wykazały, że aspiryna może zwiększać stężenie zafirlukastu nawet o 45%, co wiąże się z potencjalnym ryzykiem toksyczności. Zaleca się monitorowanie pacjenta.

- Zydowudyna. Stężenie zydowudyny w osoczu można zwiększyć poprzez konkurencyjne hamowanie glukuronidacji lub bezpośrednie hamowanie metabolizmu mikrosomalnego.
Może wpływać na wątrobę, potencjalnie osiągając poziom toksyczny. Należy zachować ostrożność. Zwiększa również toksyczność kwasu acetylosalicylowego.

- Pokarm. Badania farmakokinetyczne wykazały, że podawanie aspiryny po posiłkach może zmniejszyć wchłanianie nawet o 50%. Dlatego, jeśli pożądane są szybkie efekty, zaleca się przyjmowanie aspiryny na czczo. Podawanie aspiryny z pokarmem zmniejsza jednak ryzyko podrażnienia żołądka.

- Alkohol etylowy. Istnieje zwiększone ryzyko uszkodzenia żołądka, dlatego zaleca się unikanie spożywania alkoholu, szczególnie w ciągu 8–10 godzin po zażyciu aspiryny. Pacjenci spożywający więcej niż trzy napoje alkoholowe dziennie powinni unikać stosowania aspiryny i zastąpić ją innym NLPZ.

Ciąża

Kwas acetylosalicylowy: kategoria D FDA dla kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach z salicylanami wykazały działanie teratogenne i embriobójcze. Salicylany szybko przenikają przez łożysko. Kontrolowane badania z kwasem acetylosalicylowym (ASA) u ludzi nie wykazały teratogenności. Przewlekłe stosowanie dużych dawek salicylanów w trzecim trymestrze ciąży może wydłużyć ciążę, co może prowadzić do uszkodzenia płodu lub jego śmierci z powodu zmniejszonej funkcji łożyska oraz zwiększać ryzyko krwotoku okołoporodowego u matki. Stosowanie salicylanów, zwłaszcza ASA, w ciągu ostatnich dwóch tygodni ciąży może zwiększać ryzyko krwotoku okołoporodowego u płodu lub noworodka. Regularne lub nadmierne stosowanie w końcowym etapie ciąży może teoretycznie prowadzić do przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego płodu, a także zwiększać ryzyko urodzenia martwego dziecka lub śmierci noworodka (prawdopodobnie z powodu krwotoku okołoporodowego, przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego i niskiej masy urodzeniowej). Jednakże nie zaobserwowano tego w badaniach z dawkami terapeutycznymi. Przewlekłe leczenie dużymi dawkami salicylanów w końcowym okresie ciąży może wydłużyć i skomplikować poród oraz zwiększyć ryzyko krwotoku u matki lub płodu. Stosowanie aspiryny (w dawkach przeciwbólowych) jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy niedostępne są bezpieczniejsze alternatywy terapeutyczne; przewlekłe stosowanie lub duże dawki nie są zalecane, zwłaszcza w trzecim trymestrze ciąży.
Kofeina: kategoria C według FDA.

Laktacja

Kwas acetylosalicylowy, podobnie jak inne salicylany, przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach. Istnieje potencjalne ryzyko wpływu na czynność płytek krwi u noworodka, chociaż nie odnotowano takich przypadków w przypadku stosowania aspiryny. Ogólnie zaleca się przerwanie karmienia piersią u matek karmiących piersią w trakcie długotrwałej i/lub wysokodawkowej terapii; jednak niektórzy eksperci uważają, że sporadyczne, pojedyncze dawki nie wydają się stanowić istotnego ryzyka dla niemowlęcia.
Kofeina jest wydzielana w niewielkich ilościach do mleka matki.

Dzieci

Przeciwwskazany u dzieci poniżej 16 roku życia, ponieważ stosowanie kwasu acetylosalicylowego wiąże się z ryzykiem wystąpienia zespołu Reye’a, rzadkiej, ale poważnej choroby.

Seniorzy

Osoby starsze mogą być bardziej wrażliwe na toksyczne działanie kwasu acetylosalicylowego, prawdopodobnie z powodu zmniejszonej czynności nerek.

Działania niepożądane

Działania niepożądane kwasu acetylosalicylowego są w większości przypadków konsekwencją jego farmakologicznego mechanizmu działania i dotyczą przede wszystkim układu pokarmowego. U 5-7% pacjentów występują jakieś działania niepożądane.
Najbardziej charakterystyczne działania niepożądane to:

- Przewód pokarmowy: Często (19%): [NUDNOŚCI], [DYSPEPSJA], [WYMIOTY], [WRZÓD ŻOŁĄDKA], [WRZÓD DWUNASTNICY]. Rzadziej [KRWAWIENIE Z POKARMU] ([MELENA], [KREWNE WYMIOTY]).

- Dermatologiczne/Nadwrażliwość: [POKRZYWKA], [WYSYPKI WYSTĘPUJĄCE Z WYSTĄPIENIEM KRWI], [OBRZĘK NACZYNIOWY], [NIECZYNNY ZAPALENIE NOSA], napadowy [SKURCZ OSTROGOWY] i ciężka [DUSZKA]. [NADMIERNE POCENIE] (przy dużych dawkach). Reakcje anafilaktyczne lub anafilaktoidalne mogą wystąpić u pacjentów z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne w wywiadzie. Reakcje te mogą wystąpić również u pacjentów, u których wcześniej nie stwierdzono nadwrażliwości na te leki.

- Wątroba: Niezbyt często (<1%): odwracalna hepatotoksyczność (szczególnie u pacjentów z młodzieńczym zapaleniem stawów, toczniem rumieniowatym układowym, gorączką reumatyczną i zaburzeniami czynności wątroby w wywiadzie), zaburzenia czynności wątroby. Bardzo rzadko zespół Reye'a (u dzieci poniżej 16. roku życia) z bardzo poważnymi konsekwencjami.

- Ośrodkowy układ nerwowy: Przy dużych dawkach: [ZAWROTY GŁOWY], [BÓL GŁOWY], [DEZORGANIZM], [NERWOWOŚĆ], [NIEPOKÓJ].

- Otolaryngologiczne: [SZUM USZNY], [GŁUCHOTA] (przy dużych dawkach).

- Nerki: [NIEWYDOLNOŚĆ NEREK] i ostre [ŚRÓDMIĄŻSZOWE ZAPALENIE NEREK] (przy dużych dawkach).

- Zaburzenia krwi: [HIPOPROTROMBINEMIA] (w dużych dawkach), [LEUKOPENIA], [MAŁOPŁYTKOWOŚĆ] i wydłużenie czasu krwawienia oraz [ANEMIA].
Leczenie należy natychmiast przerwać, jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek epizody głuchoty, szumów usznych lub zawrotów głowy.
Ze względu na obecność kofeiny w preparacie, w wyniku stymulacji ośrodkowego układu nerwowego mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak nerwowość, niepokój lub łagodne podrażnienie przewodu pokarmowego. Działania te zależą od indywidualnej wrażliwości na kofeinę i dawki dobowej. Osoby z zaburzeniami wegetatywnymi mogą reagować nawet na niewielkie dawki kofeiny bezsennością, niepokojem, tachykardią i ewentualnie dolegliwościami żołądkowo-jelitowymi.

Przedawkować

Objawy: Do objawów salicyzmu należą: nudności, wymioty, dzwonienie w uszach, głuchota, pocenie się, rozszerzenie naczyń krwionośnych i hiperwentylacja, ból głowy, niewyraźne widzenie i czasami biegunka.
Są to objawy przedawkowania. Większość tych reakcji jest spowodowana bezpośrednim działaniem związku. Jednak rozszerzenie naczyń krwionośnych i pocenie się są wynikiem przyspieszonego metabolizmu.
Zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej są powszechne i mogą wpływać na toksyczność salicylanów poprzez zmianę ich dystrybucji w osoczu i tkankach. Stymulacja oddychania prowadzi do hiperwentylacji i alkalozy oddechowej. Zaburzona fosforylacja oksydacyjna prowadzi do kwasicy metabolicznej.
W przypadku zatrucia salicylanami oba objawy występują w pewnym stopniu, jednak u dzieci do 4 roku życia przeważa składnik metaboliczny, podczas gdy u starszych dzieci i dorosłych częściej występuje zasadowica oddechowa.
Zaburzenia neurologiczne, takie jak splątanie, majaczenie, drgawki i śpiączka, są objawami ostrego zatrucia. Objawy zatrucia salicylanami pojawiają się, gdy stężenie salicylanu w osoczu przekracza 300 mg/l. Konieczne jest podjęcie działań podtrzymujących u dorosłych ze stężeniem salicylanu w osoczu powyżej 500 mg/l oraz u dzieci ze stężeniem przekraczającym 300 mg/l.
Leczenie: Nie ma antidotum na zatrucie salicylanami. W przypadku podejrzenia przedawkowania pacjent powinien pozostać pod obserwacją przez co najmniej 24 godziny, ponieważ objawy i stężenie salicylanów we krwi mogą nie być widoczne przez kilka godzin. Przedawkowanie leczy się płukaniem żołądka, wymuszoną diurezą alkalizującą i leczeniem wspomagającym. W ostrych przypadkach konieczne może być przywrócenie równowagi kwasowo-zasadowej oraz hemodializa.
Objawy przedawkowania kofeiny są następstwem nadmiernego pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego (bezsenność, niepokój, wymioty, drgawki i objawy pobudzenia) oraz podrażnienia przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha).

- Zaleca się podawanie kwasu acetylosalicylowego po posiłkach.
- W trakcie leczenia zaleca się unikanie spożywania napojów alkoholowych.
- Należy powiadomić lekarza o wystąpieniu takich objawów, jak zgaga, ból brzucha, niewyjaśnione ogólne osłabienie, zimne poty, zawroty głowy, niskie ciśnienie krwi, krwawe wymioty lub czarny stolec.
- Jeśli u pacjenta planowany jest zabieg usunięcia zęba lub inny rodzaj operacji, należy przerwać leczenie na 5-7 dni przed zabiegiem.
- Zaleca się unikanie stosowania tabletek do żucia przez 7 dni po ekstrakcji zębów, tonsilektomii lub zabiegach chirurgicznych jamy ustnej.
- Jeżeli ból i/lub gorączka utrzymują się odpowiednio po 10 i 3 dniach leczenia, należy udać się do lekarza.
- Nie stosować u dzieci i młodzieży poniżej 16 lat.